Αυτοκρατορική Βιέννη

Το Μπελβεντέρε είναι κτιριακό συγκρότημα στη Βιέννη, το οποίο αποτελείται από δυο μπαρόκ μέγαρα, το Άνω Μπελβεντέρε και το Κάτω Μπελβεντέρε. Χτίστηκε στα 1712-23 ως θερινή έπαυλη του πρίγκηπα Ευγένιου της Σαβοΐας. Εκτός από τα μέγαρα, το συγκρότημα περιλαμβάνει τον Πορτοκαλεώνα, τους στάβλους και τους γαλλικής τεχνοτροπίας κήπους, που συνδέουν μεταξύ τους τα μέγαρα.

Το Μπελβεντέρε είναι η έδρα της «Αυστριακής Πινακοθήκης του Μπελβεντέρε» (Österreichische Galerie Belvedere). Στο Άνω Μπελβεντέρε εκτίθενται έργα από τον Μεσαίωνα μέχρι τις ημέρες μας και στο Κάτω Μπελβεντέρε, το οποίο συνδέεται με τον Πορτοκαλεώνα και τους Στάβλους, φιλοξενούνται περιοδικές εκθέσεις. Συμπληρωματικοί χώροι έκθεσης είναι το μέγαρο του πρίγκηπα Ευγένιου στο κέντρο της πόλης και το «21er Haus»- Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης.

Η κρατική όπερα της Βιέννης (γερμ. Wiener Staatsoper) είναι η κατεξοχήν λυρική σκηνή της Βιέννης και μια από τις αξιολογότερες του κόσμου. Η κατασκευή της ξεκίνησε το 1863 και η πρώτη παράσταση δόθηκε στις 25 Μαΐου του 1869 με την όπερα "Ντον Τζιοβάννι" του Μότσαρτ.

Τα Ανάκτορα Σενμπρούν (Schloss Schönbrunn) είναι από τα σημαντικότερα και ιστορικότερα ανάκτορα της Ευρώπης. Αποτελούσαν τα θερινά ανάκτορα των Αψβούργων από τον 18ο αιώνα έως το 1918 και βρίσκονται στην Βιέννη, της οποίας και αποτελούν σήμερα σπουδαίο τουριστικό πόλο έλξης με 6,7 εκατομμύρια επισκέπτες ετησίως. Τόσο το κτιριακό συγκρότημα, όσο και οι κήποι έμπροσθεν αυτού, μαρτυρούν την αλλοτινή αίγλη της Αυστροουγγρικής Αυτοκρατορίας.

Αρχικά το Σενμπρούν ήταν ένα μικρό κτίσμα, που δημιουργήθηκε το 1570 ως βασιλικό κυνηγετικό περίπτερο (Jagdschloss) από τον Μαξιμιλιανό Β΄, ενώ ο γιός του, αυτοκράτορας Ματθίας φρόντισε το 1612 για την επέκτασή του και λέγεται πως ήταν αυτός, που του χάρισε τη σημερινή του ονομασία. Το κτίσμα εκείνο καταστράφηκε σε μεγάλο βαθμό κατά τη Δεύτερη πολιορκία της Βιέννης από τους Οθωμανούς το 1683. Η κατασκευή ανακτόρου στη θέση αυτή άρχισε από τον αυτοκράτορα Λεοπόλδο Α΄, που έδωσε την εντολή στον αρχιτέκτονα Γιόχαν-Μπέρνχαρντ Φίσερ φον Έρλαχ να σχεδιάσει ένα νέο παλάτι, το οποίο προόριζε για τον γιο του Ιωσήφ Α΄. Το πρώτο προσχέδιο στο πρότυπο των Βερσαλλιών ήταν ουτοπικό και δαπανηρό, οπότε του δόθηκε εντολή για δεύτερο σχέδιo, ενός μικρότερου ανακτόρου. Η κατασκευή άρχισε το 1696, πλην όμως δεν ολοκληρώθηκε λόγω του θανάτου του αυτοκράτορα Ιωσήφ Α΄ το 1711. Τελικά το ημιτελές Σενμπρούν έγινε δώρο του αυτοκράτορα Καρόλου ΣΤ΄ στην κόρη του Μαρία Θηρεσία, η οποία έδωσε εντολή συνέχισης των εργασιών στον αρχιτέκτονα Νικολό Πακάσι (Nicolo Pacassi). Ο Πακάσι προχώρησε σε πλήρη αναδόμηση του ανακτόρου σε ρυθμό ροκοκό και επάνω σε εντελώς νέα σχέδια, με την κατασκευή να διαρκεί από το 1743 ως το 1749, ενώ έκτισε και το Ανακτορικό Θέατρο Σενμπρούν (Schlosstheater Schönbrunn), όπου μετέπειτα παρουσίασαν έργα τους σημαντικοί συνθέτες, όπως ο Χάυντν και ο Μότσαρτ. Η Μαρία Θηρεσία χρησιμοποιούσε το Σενμπρούν ως θερινή αυτοκρατορική κατοικία.

Κατά την κατάληψη του Σενμπρούν από τους Γάλλους (1805-1809), το ανάκτορο αποτέλεσε την έδρα του στραταρχείου του Μεγάλου Ναπολέοντα όταν στις 14 Οκτωβρίου του 1809 υπεγράφη σε αυτό η ομώνυμη συνθήκη ειρήνης. Κατά τον ύστερο 19ο αιώνα το Σενμπρούν συνδέθηκε με τον αυτοκράτορα Φραγκίσκο Ιωσήφ, ο οποίος γεννήθηκε εκεί, έζησε όλη του τη ζωή εκεί και πέθανε μέσα στο ίδιο του το υπνοδωμάτιο το 1916. Κατά τη διάρκεια των 68 ετών που βασίλεψε, το ανάκτορο Σενμπρούν αποτέλεσε ένα Gesamtkunstwerk (Συνολικό έργο τέχνης), αρχιτεκτονικής, γλυπτικής και εσωτερικής τοιχογραφίας, στοιχεία τα οποία το χαρακτήριζαν.

Το Δημαρχείο της Βιέννης (Weiner Rathaus) είναι ένα εντυπωσιακό κτήριο που χρησιμεύει ως διοικητικό κέντρο της πόλης είναι η έδρα της τοπικής αυτοδιοίκησης της Βιέννης, που βρίσκεται στη Rathausplatz στην περιοχή Innere Stadt. Σχεδιασμένο από τον Friedrich von Scmidt, σε νέο γοτθικό στυλ.

Ο Καθεδρικός Ναός του Αγίου Στεφάνου (γερμανικά: Stephansdom) είναι ο μητροπολιτικός ναός της Βιέννης στην Αυστρία και αποτελεί έδρα της Μητρόπολης Βιέννης και του Αρχιεπισκόπου της, Καρδιναλίου Κρίστοφ Σένμπρουν (Τ.Δ.). Είναι κτισμένος στο κέντρο της πόλης της Βιέννης, πάνω σε ερείπια δύο παλαιότερων ναών, εκ των οποίων ο αρχαιότερος καθαγιάστηκε το 1147, έχοντας αποτελέσει επίκεντρο πολλών σημαντικών γεγονότων της ιστορίας του αυστριακού έθνους. Η σημερινή του μορφή, σε μεικτό ρoμανικό και γοτθικό ρυθμό, φέρεται ως κεντρικό αξιοθέατο της πόλης, με κυριότερο χαρακτηριστικό την πολύχρωμη, ψηφιδωτού ύφους, στέγη του.

Το Μουσείο Ιστορίας της Τέχνης (Kunsthistorisches Museum) της Βιέννης είναι το μεγαλύτερο μουσείο της Αυστρίας και περιέχει ανεκτίμητους καλλιτεχνικούς θησαυρούς.

Βρίσκεται επί της Ringstrasse και άνοιξε τις πύλες του για το κοινό το 1891, επί Φραγκίσκου Ιωσήφ, ο οποίος θέλησε να στεγάσει εκεί τις συλλογές των Αψβούργων. Αρχιτέκτονες ήταν ο Γκότφρηντ Ζέμπερ και ο Καρλ φον Χασενάουερ.

Τα τμήματα που απαρτίζουν το μουσείο είναι η Πινακοθήκη, οι συλλογές της Αιγύπτου και της Εγγύς Ανατολής, η συλλογή ελληνικών και ρωμαϊκών αρχαιοτήτων, η συλλογή γλυπτικής και διακοσμητικών τεχνών, η νομισματική συλλογή και η βιβλιοθήκη. Άλλες συλλογές που υπάγονται στον οργανισμό του μουσείου, στεγάζονται στο ανάκτορο του Χόφμπουργκ και σε άλλα σημεία της Βιέννης και της Αυστρίας.

Το Χόφμπουργκ είναι το πρώην κύριο αυτοκρατορικό ανάκτορο της δυναστείας των Αψβούργων. Βρίσκεται στο κέντρο της Βιέννης, χτίστηκε τον 13ο αιώνα και επεκτάθηκε αρκετές φορές αργότερα. Χρησίμευσε επίσης ως αυτοκρατορική χειμερινή κατοικία, καθώς το ανάκτορο Σενμπρούν ήταν η θερινή κατοικία. Από το 1946 είναι η επίσημη κατοικία και ο χώρος εργασίας του Προέδρου της Αυστρίας.

Το Rektoratskirche St. Karl Borromäus, που συνήθως ονομάζεται Karlskirche, είναι μια μπαρόκ εκκλησία που βρίσκεται στη νότια πλευρά του Karlsplatz στη Βιέννη της Αυστρίας. Θεωρείτε η πιο σημαντική εκκλησία στη Βιέννη και χτίστηκε στην μνήμη του προστάτη Αγίου Καρόλου Μπορομεο που τιμάτε ως ο θεραπευτής των ανθρώπων που προσβλήθηκαν από την πανούκλα.